Historia

Hospicjum nyskie rozpoczęło swoją działalność w dniu 7 kwietnia 1994 roku, jako część nyskiego Zespołu Opieki Zdrowotnej. Od 5 stycznia 2001 roku Hospicjum w Nysie stanowiło odrębną jednostkę jako Niepubliczny Zakład Opieki Paliatywnej, powołany i prowadzony przez Nyskie Stowarzyszenie Hospicyjne Auxilium. Od czerwca 2008 roku Hospicjum i Stowarzyszenie tworzą jeden organizm prawno-administracyjny, pod wspólną nazwą „Stowarzyszenie Auxilium Hospicjum Św. Arnolda Janssena w Nysie.

Według założeń z 1994 roku, Hospicjum miało zostać utworzone jako oddział nyskiego ZOZ-u, chociaż usytuowany w osobnym obiekcie w odległej części miasta. Miało mieć charakter stacjonarny, nie odżegnując się jednak od świadczenia opieki domowej. Tak się też i stało: powstającemu Hospicjum przydzielono parter wysłużonej willi z lat dwudziestych XX-go wieku oraz – dla celów opieki domowej – solidnie wyeksploatowany samochód osobowy. Hospicjum zostało oficjalnie otwarte i poświęcone w dniu 7 kwietnia 1994 roku.

Przez pierwszych sześć i pół roku, tzn. do końca roku 2000, Hospicjum działałojako część nyskiego Szpitala: miało pięć łóżek stacjonarnych, a zasięgiem opieki domowej znacznie przekraczało teren powiatu. Nadszedł jednak trudny czas schyłku lat 90 tych, czas narastających braków w służbie zdrowia i czas różnego rodzaju przekształceń organizacyjnych, w poszukiwaniu lepszych i mniej kosztownych sposobów funkcjonowania. Koniec końców w rok 2001 Hospicjum wkroczyło jako zakład samodzielny, ufundowany na strukturze Stowarzyszenia, które stwarza dla Hospicjum pod-stawę organizacyjno-prawną oraz dba, by nie zabrakło środków w trudnej codzienności.

Z tą chwilą rozpoczął się dla Hospicjum zdecydowanie nowy czas: czas wystę-powania przez Stowarzyszenie w roli gospodarza użytkowanego obiektu, m.in. dzięki pomocy Starostwa, które umożliwiło Stowarzyszeniu nabycie domu i posesji na preferencyjnych, niezwykle dogodnych warunkach; czas samodzielnego gospodarowania skromnymi, ale własnymi środkami materialnymi; czas pozyskiwania sponsorów na przeprowadzane stopniowo remonty i adaptacje budynku, najpierw wewnątrz, a z biegiem lat także i na zewnątrz; czas wyposażania Hospicjum w coraz lepszy sprzęt, włącznie z tak bardzo potrzebną windą, a wreszcie czas dwuetapowej rozbudowy domu, by można było przyjmować już nie pięciu, lecz dwunastu, a nawet piętnastu pacjentów stacjonarnych. Czas niezakłóconej realizacji hospicyjnego etosu „bycia dla umierających”.

Obecnie, ponad 20 lat od momentu swego zaistnienia, Hospicjum Nyskie w niewielkim już tylko stopniu przypomina ten obiekt, w którym w 1994 roku zaczynaliśmy. Dom, od 31 grudnia 2002 r. stanowiący własność Stowarzyszenia, był poddawany w kolejnych latach remontom i adaptacjom, od dachu po piwnice. Dzięki temu z roku na rok coraz lepiej spełniał wymogi stawiane placówkom służby zdrowia, jednocześnie nie tracąc swego willoworodzinnego charakteru; tym zresztą nasze Hospicjum się chlubi, iż mniej jest podobne do szpitala, a zdecydowanie bardziej do „normalnego” domu domu, który może zastąpić umierającemu człowiekowi jego własny dom.

Już sam wygląd zewnętrzny budynku nastraja pozytywnie: nie ma już śladu po poprzedniej mrocznej beznadziei spękanego i odpadającego tynku, potłuczonych dachówek i błotnistych kałuż wokół domu. Widać za to, że jest to miejsce zadbane, uporządkowane i bezpieczne,gdzie człowieka i jego sprawy traktuje się z powagą i szacunkiem.

Ale i wnętrze jest obecnie jak mówią osoby, które tu bywały w latach 90tych „nie do poznania”: nie tylko spełnia w dużej mierze wyśrubowane standardy Ministerstwa Zdrowia, NFZ i Sanepidu, ale jest też estetyczne i zachęcające. Środków na to, jak wiadomo, bynajmniej nie zapewnia kontrakt z NFZem; o środki na remonty i adaptacje wytrwale zabiega Stowarzyszenie, wykorzystując narzędzia przewidziane w statucie: zbiórki publiczne, koncerty charytatywne, aukcje dzieł sztuki.

Walny udział w pozyskiwaniu środków dla Hospicjum mają duszpasterze wielu parafii Opolszczyzny, którzy przez szereg lat zgadzali się na przeprowadzanie przed ich kościołami zbiórek do puszek hospicyjnych. Od roku 2004 Stowarzyszenie, jako Organizacja Pożytku Publicznego, otrzymuje od społeczeństwa istotną pomoc na zasadzie „jednego procenta”.

W kwietniu 2004 roku, podczas obchodów swego dziesięciolecia, Hospicjum otrzymało imię Św. Arnolda Janssena założyciela Zgromadzenia Słowa Bożego czyli Księży Werbistów (który kilkanaście razy odwiedzał Nysę). Natomiast w kwietniu 2014 roku miał miejsce uroczysty obchód dwudziestolecia Hospicjum, z udziałem przedstawicieli kilku ważnych ośrodków hospicyjnych z całej Polski (krótka relacja z tego święta w „Archiwum” naszej strony).